بیماری ام اس

بیماری ام اس ، علایم ام اس ، درمان MS

ام اس بیماریی است که در آن اعصاب مغز و نخاع آسیب می‌بینند، و فرد تعادل خود را از دست داده و دچار بی حسی می شود. بیماری MS انواع مختلفی دارد که هرکدام برای خود ویژگی هایی دارند، در این مقاله علاوه بر اینکه در خصوص این بیماری توضیحاتی ارائه شده است، می توانید با علت ابتلا به این بیماری و راه های درمان ام اس آشنا شوید.

بیماری ام اس چیست؟

بیماری ام اس (Multiple Sclerosis) نام بیماری ناتوان‌کننده است که طی آن مغز و نخاع تحت قرار گرفته و باعث از دست رفتن کنترل فرد و ایجاد بی حسی (عدم تعادل و حواس) می شود. دلیل این امر حمله اشتباه سیستم ایمنتی بدن اعصاب مغز و نخاع می باشد که در اصطلاح پزشکی به آن بیماری خود ایمنی گفته می شود. در بیماری ام اس، با حمله سیستم ایمنی به مغز و نخاع که دو جزء مهم سیستم مرکزی اعصاب هستند، باعث فلج شدن و از کار افتادگی آنها می شود.

خود ایمنی نوعی بیماری است که در آن سیستم ایمنی اشتباها به بدن خود فرد حمله می کند

 

علایم بیماری ام اس

برخی افراد به محض اینکه چشم هایشان سیاهی می رود یا دست اش کمی گزگز می کند، فکر می کند که حتما ام اس گرفته است. با اینکه این طرز تفکر در بسیاری از مردم دیده می شود اما پزشکان می گویند که گاهی ام اس مشکل خاصی برای فرد بیمار ایجاد نمی کند و آنها می توانند به زندگی عادی خود ادامه دهند؛ به عبارتی حتی این احتمال وجود دارد که در محل کار و یا نزدیکان خود فردی مبتلا به ام اس وجود داشته باشد که شما هیچ وقت در آن متوجه مشکلی نخواهید شد.

نشانه‌های بیماری ام‌اس متنوع و متفاوت است، اما باید توجه داشته باشید هیچ یك از این نشانه‌ها، در ام‌اس موقت و گذرا نیست و حداقل باید 24 ساعت ادامه داشته باشد. از این علایم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ضعف و یا بی حسی یک یا تعدادی از اعضای بدن
  • ازدست دادن نسبی و یا کامل بینایی معمولا در یک چشم بعلاوه درد در حرکت دادن چشم(اختلال عصب بینایی)
  • دوبینی یا تاری دید
  • سوزن سوزن شدن و یا درد در بعضی از بخش‌های بدن
  • شک الکتریکی هنگام بعضی حرکات خاص سر
  • لرزش بدن و یا عدم هماهنگی بدن
  • لکنت زبان
  • گیجی

سوزش و گزگز مربوط به بیماری ام‌اس بسیار شدید و مداوم است و به همین دلیل افرادی كه گاهی چنین حسی دارند، نباید نگران مبتلاشدن به ام‌اس باشند. یكی دیگر از علائم بیماری ام‌اس مشكلات تعادلی است؛ در این حالت شخص كم‌كم حس می‌كند تعادل ندارد، دائم زمین می‌خورد یا هنگام راه رفتن بدنش به یك طرف متمایل می‌شود.

حساسیت به گرما در افراد مبتلا به ام اس عادی بوده و کمی افزایش دمای بدن می‌تواند محرک و یا بدترکننده بیماری ام اس باشد.

افراد در ابتدای ابتلا به بیماری عودکردن گه‌گاه این علایم و سپس ناپدید شدن موقتی این علایم را احساس می‌کنند. بعضی از افراد مبتلا به نوع خوش‌خیم این بیماری بوده و بعد از حمله اولیه دچار حمله دیگری نشده و بیماری‌شان پیشرفت نمی‌کند.

 

انواع بیماری ام اس

  1. ام اس خوش خیم (Benign MS)
    تعداد حملاتی که توسط گلبول های سفید در این حالت رخ می دهد کم بوده و معمولا با درمان فرد به بهبودی کامل می رسد. این نوع در طی زمان بدتر نمی شود و ناتوانی ماندگاری نخواهد داشت.
  2. عود کننده و فردکش یابنده (Relapsihg Remitting MS)
    بیشتر افراد با این وضعیت بیماریشان شروع می شود که در آن حمله ها معمولا قابل پیش بینی نیستند و بعد از حملات یک دوره آرام به وجود می آید که فرد مشکلی حس نمی کند.
  3. ام اس پیش رونده ثانویه (Secondary Progressive MS)
    این نوع که ادامه حالت قبلی می باشد که پس از چند سال حمله و آرامش بیمار به حدی می رسد که بدون وجود دوره های واضحی از حمله با گذشت زمان ضعیف‌تر می شود.
  4. پیشرونده اولیه (Primary Progressive)
    این نوع بیماری هرگز حالت های عود یا فروکش را ندارد و از همان حالت ممکن است هر زمانی متوقف شود یا همچنان بدتر شود.

درمان MS

درمان بیماری ام اس

یکی از اصلی ترین سوال هایی که افراد می خواهند پاسخی برای آن دریافت کنند، نوع درمان و علائم بهبود می باشد. برای بیماری ام اس سه نوع درمان اصلی وجود دارد:

  1. درمان‌هایی که هنگام حملات بیماری صورت می‌گیرد و فرد بیمار باید این دوران بیمار را در بیمارستان بستری شود.
  2. درمان‌های پیشگیری کننده؛ در این شرایط با توجه به وضعیت بیمار از داروهای متفاوتی استفاده می‌كنند كه با کمک آنها تعداد حملات بعدی كمتر می‌شود.
  3. سومین نوع درمان‌ها، مربوط به علائم بیماری است و بیماران باید بدانند عوارض بیماری مانند خستگی بیش از حد، تكرر ادرار و سفتی اندام‌ها با دارو تا حد زیادی قابل درمان است.

هرچند که شفایی کامل برای بیماری ام اس وجودندارد، اما با درمان و مراقبت می‌توان حملات ام اسی و سرعت پیشرفت بیماری را کاهش داد. اما آیا ام اس پایان کار است؟

متاسفانه تصور اغلب افراد جامعه از مبتلایان به ام اس افراد با ناتوانی کامل است که بر روی صندلی چرخ دار نشسته و نمی توانند حرکتی کنند. در حالی که بسیاری از بیماران می توانند بدون مشکل مانند یک شخص سالم به زندگی عادی خود ادامه دهند. شاید برایتان جالب باشد که بگوییم برخی افراد که حتی خودشان دچار ام اس هستند تا زمانی که آزمایشی انجام ندهند از آن باخبر نخواهند شد و این مورد به نوع بیماری مربوط می باشد.

 

پیشگیری از ام اس

تنها کاری که افراد مبتلا باید انجام دهند عدم مصرف دخانیات است. چون عواملی كه باعث بروز بیماری می‌شود مانند ژنتیك، جنسیت، ناحیه جغرافیایی و ویروس‌هایی كه در سال‌های قبل فرد به آنها مبتلا شده است، هیچ كدام قابل كنترل نیست.

این بیماری بین زنان شایع‌تر از مردان است. همچنین بیشترین خطر ابتلا به این بیماری بین نوجوانی تا 50 سالگی می‌باشد.

البته ناامید نشوید! چند راه کار جانبی نیز وجود دارد که با بالا بردن سلامت عمومی بدن از بروز و ابتلا به بیماری ام اس جلوگیری می کند، مانند:

  • دریافت ویتامین D: بررسی ها نشان داده افرادی که ویتامین د بیشتری دریافت می کنند کمتر در خطر ابتلا به بیماری ام اس قرار می گیرند.
  • خوشحالی: با افزایش دایره دوستان و شرکت در برنامه های مفرح.
  • مصرف غذاهای حاوی فیبر: رژیم غذایی سرشار از فیبر باعث تقویت سیستم اعصاب می شود.
  • شیر: مصرف روزانه یک لیوان شیر برای افرادی که در شهرهایی با هوای آلوده زندگی می کنند، می تواند در پیشگیری از بیماری ها موثر باشد.
  • محل زندگی: براساس آمار محل زندگی فرد نیز در ابتلا به این بیماری بدون تاثیر نبوده است.

علت ابتلا به MS

با اینکه دلیل واضحی برای اشتباه سیستم ایمنی بدن و حمله به اعصاب در بیماران خود ایمنی وجود ندارد، برخی دانشمندان براین باور هستند که ترکیبی از ژنتیک و عوامل محیطی می تواند موجب ابتلا به این بیماری شود. با این حال افرادی که بیشتر از بقیه در خطر ابتلا به ام اس قراردارند، شامل:

  • افردیکه در سنین 20 تا 40 سالگی قرار دارند در بیشترین خطر هستند.
  • زنان دو – سه برابر بیشتر از مردان در خطر ابتلا به بیماری ام اس قرار دارند.
  • اگر والدین و یا برادر و خواهر شما به بیماری ام اس مبتلا باشند، خطر ابتلای شما به ام اس بین 1 تا 3 درصد افزایش می‌یابد.
  • عفونت ها و ویرس‌ های خاص از جمله ویروس ابشتاین بار می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.
  • افراد سفیدپوست، بخصوص خانواده‌های ساکن اروپای شمالی در بیشترین خطر ابتلا به این بیماری قراردارند.
  • نژادهای آسیایی، آفریقایی یا بومی آمریکا در بین سایر نژادها در کم‌ترین خطر ابتلا به این بیماری هستند.
  • درصورتیکه شما مبتلا به سایر بیماری‌های خودایمنی از جمله بیماری تیروئید، دیابت نوع 1 یا بیماری التهابی روده هستید، خطر ابتلای شما به ام‌اس افزایش می‌یابد.

 

عوارض ابتلا به ام اس

دربعضی مواقع افراد مبتلا به ام اس به سایر مشکلات زیر مبتلا می‌شوند:

  • خشکی و یا گرفتگی عضلات
  • فلج شدن بخصوص فلج شدن پاها
  • مشکلات مثانه، شکم و یا مشکلات جنسی
  • مشکلات ذهنی، ازجمله فراموشی و یا عدم تمرکز
  • افسردگی
  • صرع یا بیهوشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سایت های مفید: قانون جذب - دارالترجمه - صادرات به عراق - سایت سلامت، تغذیه و زنان - متخصص پوست - بلیط هواپیما - بلیط قطار - ویزای شینگن - جاهای دیدنی شیراز - دانلود سوالات آیین نامه رانندگی pdf
به پارال طب در گوگل امتیاز دهید :)