فرص ريواستيگمين

داروی ريواستيگمين

ريواستيگمين از داروهایی است که در درمان آلزایمر، دمانس و دمانس ناشی از پارکینسون استفاده می‌شود و معمولا در دو نوع قرص و پچ پوستی تولید می شود.

موارد مصرف ريواستيگمين

  • مهار کننده کولين استراز
  • درمان علامتی بیماران با بیماری آلزایمر خفیف تا متوسط

دارو از طریق مهار برگشت پذیر هیدرولیز استیل کولین (توسط آنزیم کولین استراز) احتمالا سبب افزایش میزان استیل کولین می شود.

مكانیسم اثر

این دارو از دستگاه گوارش سریعا جذب می شود. دارو به میزان 40% به پروتئین های پلاسما باند می شود و از سد خونی مغزی عبور می کند. نیمه عمر دفعی دارو حدود 1 ساعت می باشد.

عوارض جانبی کپسول ريواستيگمين

سردرد، اضطراب، گیجی، دپرسیون، خستگی، هالوسیناسیون ، سردرد، بی خوابی، عصبی شدن، ترمور، بی اشتهایی، یبوست، تهوع، استفراغ، اسهال، نفخ، درد سینه، هایپرتنشن، ادم محیطی، بی اختیاری ادرار، کاهش وزن، برونشیت، سرفه، راش، افزایش تعریق از جمله عوارضی هستند که با استفاده از این قرص ها ممکن است در فرد به وجود آید.

تداخل های دارویی

مصرف همزمان این دارو با بتانکول، سوکسینیل کولین و دیگر بلوک کننده های نوروماسکولار ممکن است سبب بروز اثرات سینرژیست شوند.

مقدار مصرف ريواستيگمين

در ابتدا دارو به میزان 1.5mg از راه خوراکی 2 بار در روز با غذا تجویز می شود. در صورت تحمل بیمار بعد از گذشت 2 هفته دوز به میزان 3mg هر 12 ساعت افزایش می یابد. در صورت تحمل بیمار با اینتروال های 2 هفته ای می توان دوز را تا ماکزیمم دوز 12mg روزانه افزایش داد.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سایت های مفید: قانون جذب - دارالترجمه - صادرات به عراق - سایت سلامت، تغذیه و زنان - متخصص پوست - بلیط هواپیما - بلیط قطار - ویزای شینگن - جاهای دیدنی شیراز - دانلود سوالات آیین نامه رانندگی pdf - ویزای شینگن
به پارال طب در گوگل امتیاز دهید :)